We vlogen dit seizoen uit de startblokken. De eerste drie wedstrijden wonnen we dik waarna we vervolgens nog een aantal wedstrijden met 3-2 wisten te pakken. In november begonnen we ernstig te wankelen. Wedstrijd na wedstrijd verloren we. Niet omdat de tegenstanders zo goed waren. We speelden enkel tegen onszelf. De onzekerheid sloop erin, er waren blessures en dat in combinatie met een magere selectie. Bijzonder was dat de sfeer binnen het team goed bleef. Elke dinsdag stonden we weer fris aan de start en waren we voornemens om het de volgende wedstrijd beter te doen. Dit liet behoorlijk lang op zich wachten. We zakten op de ranglijst en de onderste plekken kwamen steeds dichterbij. Het was ondertussen vijf voor twaalf en we konden alle hulp gebruiken. Zo werden Pim, Femke en Margot ingevlogen en waren er aanpassingen in de opstelling. Hiermee werd de vicieuze cirkel doorbroken en begon het tij te keren… We begonnen weer wat punten te sprokkelen, het spel werd beter en wat stabieler. Het ging langzaam en we konden onszelf nog niet altijd belonen. Tegen Simokos hebben we onszelf voor de eerste keer wel kunnen belonen. We speelde goed en scherp. Hadden nog wel een dipje maar we raakte daar voor het eerst niet meer onzeker van. Dit was een enorme boost voor ons! Wel stonden we nog op plaats 10 en om daarvan af te komen moesten we de volgende twee thuiswedstrijden dik winnen. En dat hebben we gedaan. Weer met zelfvertrouwen en gretig spel wonnen we uitgerekend die wedstrijden twee keer met 4-0! De 9e plek was veilig, we hebben ons weten te handhaven in de derde divisie. Het niveau waar we absoluut in thuis horen. De komende weken trainen we nog even door en komen er een aantal speelsters meetrainen. Een bredere selectie is belangrijk om ons goed door te kunnen ontwikkelen en om hoger te kunnen eindigen op de ranglijst. We hebben er nu alweer zin in! Als laatste willen we iedereen bedanken die ons dit seizoen is komen aanmoedigen, ook als de wedstrijden niet om aan te zien waren. Het heeft ons gesteund!!